ببین از تو چه پنهون ، دلم هواتو کرده

هوای صحبتای ، تو آشنا رو کرده

می خوام هزار و یک شب ، بشینم پای حرفات

نگاهم رو بدوزم ، به اون غنچه لبهات

پاداش تلاش منظم چندین برابره

خداحافظ اي مني كه مي روي ! و سلام اي مني كه مي آيي !

خداحافظ اي لحظات رفته ، ثانيه هاي مرده ، دقايق پوسيده ، ساعتهاي طي شده ، روزهاي گم شده و اي سال گذشته !

سلام اي سال از راه رسيده ، روزهاي پرنقشه ، ساعتهاي ناشكفته ، دقايق دست نخورده ، ثانيه هاي زنده و سلام اي لحظات آمده !

خداحافظ ، مني كه در منيت بودي و سلام ، مني كه پرگشوده اي . سلام ، مني كه مي خواهي من باشي ! من من !  همان من ايده آل . مني كه به آن فخر مي فروشي ! وسلام بر سال 86 . سالي ديگر در دوران طلايي زندگي من .

باز بهار آمد شيفته ام مستم                         آه كه مي لرزد باز دلم دستم

عطر و نسيم اكنون باده شده و افيون            بيش نمي خواهم كز نفسي مستم

ما انقدر لحظاتمون رو صرف افسوس گذشته و نگرانی آينده می کنيم که از درک لحظه ای که در آن هستيم غافل ميشيم . اگه مي دونستيم از نظر احتمالات چقدر شانس زنده بودن ما در همين لحظه كم است از همين زنده بودنمان شگفت زده مي شديم !

خالي ام !

فكرم ، ذهنم و روحم . حرفي به ذهنم نمي رسه براي نوشتن . حتي جرقه هايي كه توي ذهنم خورده ميشه به خاطر بي تمركزيم خاموش ميشه ! ...

" تو رفتي ، من هستم

ديگه دستتو پس نده تو دستم 

چشمامو واسه ي گريه بستم من

اما دفتر زندگي رو نبستم ، من رفتم

تا بهت بگم گوش كن... "

" كسي بايد در آغاز زندگي به ما بگويد كه ما هر لحظه در حال مرگ هستيم پس بايد از هر دقيقه و هر روز زندگي خود نهايت استفاده را ببريم . من مي گويم چنين كنيد و هر كاري را مي خواهيد بكنيد هم اكنون انجام دهيد . فرداهاي زيادي در پيش نيست ." لاندون

 "چه زيبا بود زير بارون قدم زديم با هم ،

                                    يه نوشتن اسم عشق و رو دست هم

تموم شد گفتي يه عاشق هست اونم منم ،

                                   ولي اينو بدون من تمومش نكردم با رفتنم

يادته زير پا مي گذاشتيم برگ زرد پاييز ،

                                   يا بوسيدن همدگيه زير بارون ريز

پس دست منو پس دادي من مي دونم،

                                   بدون واسه هميشه شعر عشق و من با تو ميخونم

اگه مي گفتم دوست دارم از عشقم بود ،

                                    سخت ترين لحظه هام دوري از تو بود

اگه خوار بودم آرميدم به پاي تو ،

                                    هنوزم بدون دوست دارم به جون تو

مي خورم قسم كه نمي خوام غمش باشه ،

                                     ولي خراب شد همش به پاي تو

اينو بدون تموم نشده داستان من و تو ،

                                     ادامه داره قصه عشق من و تو

دوست دارم من هميشه ، اينو بدون اين دل ازت خسته نميشه

دوست داشتم هنوزم دارم ، هنوزم وقت داري بياي پيشم يارم "

" فرض كنيد در كنار آبشار كوچكي از يك رودخانه پر آب ايستاده ايد . چه عاملي سبب مي شود كه نتوانيد مقدار زيادي از آب رودخانه را برداريد ؟ مسلما آنچه شما را محدود مي كند ، اندازه ظرفي است كه به همراه داريد . اگر فنجاني همراه داشته باشيد ، ميزان برداشت شما به اندازه يك فنجان خواهد بود و اگر كوزه اي با خود داشته باشيد  به اندازه يك كوزه . اگر بشكه اي داشته باشيد بقدر يك بشكه و اگر تانكري در اختيارتان باشد  به اندازه يك تانكر مي توانيد آب برداريد و ...

آيا ممكن است در مورد همه دارائيها ، اين موضوع به همين صورت صحت داشته باشد ؟ آيا امكان دارد كه توانايي ما براي استفاده از سلامت ، خوشبختي ، رفاه ، ثروت ، عشق ، محبت ، يادگيري ، فرصتها و ساير انواع دارائيها بستگي به ظرفيت دريافتمان داشته باشد ؟ آيا ممكن است ميزان هر يك از نعمتها در جهان نا محدود باشد و آنچه سبب مي شود كه نتوانيم بقدر كافي از آنهمه نعمت استفاده كنيم اندازه ظرفمان باشد ؟ 

دلت را خانه ما كن ،   مصفا كردنش با من        

                                به ما درد خود افشا كن ، مداوا كردنش با من

بيفشان قطره اشكي ، كه من هستم خريدارش   

                                     بياور  قطره   اخلاص  ، دريا كردنش با من

به من گو حاجت خود را ، اجابت مي كنم آني       

                          طلب كن هر چه مي خواهي ، مهيا كردنش با من

بيا قبل از وقوع مرگ ، روشن كن حسابت را     

                                   بياور نيك و بد را جمع ،  منها كردنش با من

اگر گم كرده اي اي دل ،  كليد استجابت را      

                                  بيا يك لحظه با ما باش ،  پيدا كردنش با من

اگر عمري گنه كردي ، مشو نوميد از رحمت     

                                      تو توبه نامه را بنويس ،  امضا كردنش با من